گمگشتگی متن در حواشی پاسخ به مقاله آقای پرویز ضیاء شهابی با عنوان: « بررسی امکان وقوعی ترجمة فارسیِ وجود و زمان هیدگر چنانکه بسزای چنین کتابی بود"

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

ندارد

چکیده

مضمون مقالة آقای ضیاء شهابی، که عنوان آن در بالا آمده است، عمدتاً مشتمل است بر نقد دو ترجمة فارسیSein und Zeitکه اخیراً منتشر شده اند. مقالة اینجانب پاسخی نه به کل نقد آقای ضیاءشهابی ، بل به بخشی از
مضمون آن که بر کار اینجانب وارد آمده و در ضمن بررسی شیوة نقد ایشان است. ایرادها یک به یک پاسخ داده
می شوند. آنچه درست است با قدردانی و برجسته نمایی پذیرفته می آید. آنچه نادرست است با بیان و تفصیل دلیل
یا ادله رد می گردد. آنچه بی آنکه بتوان درست یا نادرستش خواند نگارنده را به بیانی بهتر در ترجمه برمی انگیزد
توضیح خواهد شد و این همه البته در کل یا در هر حال همراه با سپاس.
اما گزاردن سپاس به تحسین و تمجید خشک و خالی نیست، گرچه چنین رسمی رایج است. آنجا که پای تفکر
فلسفی و از آن مهمتر تفکر پدیدارشناسانه در میانه است، هر آنچه بیرون از اصل مطلب است از جمله رنجش و
ناخوش آیندی شخصی باید کنار رود. به قول ارسطو“Amicus Plato, set magis amica reritas” افلاطون را دوست دارم، اما حقیقت را بیشتر دوست دارم »
دو نکته ناگفته نماند: یکی آنکه پاسخ به همه جوانب مقالة مطول آقای ضیاءشهابی در مقاله ای کوتاه تر از آنچه
پیش رو دارید میسر نگشت. دو دیگر آنکه به احترام استاد، در این مقاله به جز در نقل قول ها به جای هایدگر
هیدگر به کار می رود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Impasse of the Text in Margins A Response to “An Inquiry into the Possibility of so Translating Heidegger’s Sein und Zeit into Persian that such a Book Deserves” written by P. Zia’ Shahabi

چکیده [English]

The article written by P. Zia’ Shahabi consists mainly of a critique of two
Persian translations of Heidegger’s Being and Time, which have been
recently published. My article is not as a response to his whole article;
rather, it is a response to that part of his article which is directly concerned
to my translation. I also assess his critique and method in general. No
need to say that any point of his critique which is correct is boldly
acknowledged and appreciated. Some points are incorrect which are
refuted through exposing sufficient argumentation (or reasoning). Some
other points which seem neither correct nor incorrect, stimulating me to
modify my translation, are explicated. (I, of course, do so accompanying
with appreciation and thanks!)
Saying thanks is not formal and a mere nonsensical appreciation, though
such a formality is in vogue. Wherever there is philosophical thinking ,
particularly phenomenological thinking, whatever is “hors de sujet”,
including personal implausibility and individual pain, ought to be
dismissed. According to Aristotle: ‘Amicus Plato, set magis amica
rerites’.
Finally, there are two points which are important: first, answering to all of
the critic’s notes is impossible because of the standards of this journal
(about the bulk of content). Second, following the critic, I would make use
of his Persian transliteration of Heidegger’s name except in quotations.

کلیدواژه‌ها [English]

  • immanent critique
  • phenomenological asceticism (zohd)
  • interpretative coercion (‘onf-e ta’vili)
  • halo projection
  • superfluous critique